အမ်ိဳးသမီး မ်ား ေရာင္းကုန္ မဟုတ္ပါ

“ေယာက်္ားေလး ေမြးရင္ ဘိန္းစား၊ မိန္းကေလးေမြး ရင္ ပါဂ်ဲ႐ိုး ကား” ဆိုတဲ့ အရပ္စကား ဟာ ရွမ္းျပည္နယ္ အေရွ႕ပိုင္း အတြက္ အလြန္ကို ကိုက္ညီတဲ့ စကားတခုဆိုၿပီး ေဒသခံေတြက ေျပာဆိုေနၾကပါၿပီ။
ရွမ္းျပည္နယ္အေရွ႕ပိုင္းရဲ႕ အိမ္တိုင္းနီးပါးမွာ ေယာက်္ားေလး ေမြးဖြားလာရင္ ဘိန္းစား ေတြ ျဖစ္သြားၿပီး အိမ္အတြက္အသုံး မက်တဲ့ သူေတြ ျဖစ္သြားတတ္တာေၾကာင့္ မိဘေတြက သမီးေလး ေမြးဖြားလိုၾကၿပီး ေမြးလာခ်ိန္မွာလည္း မိသားစုအတြက္ အေထာက္အပံ့ရမယ့္ သမီးေလးဆိုၿပီး ေပ်ာ္႐ႊင္ၾကတာကိုလည္း ေတြ႕ျမင္ၾကရပါတယ္။

မိန္းကေလး ေမြးလာရင္ တခ်ိဳ႕မိဘေတြက အိမ္တလုံးနဲ႔ ပါဂ်ဲ႐ိုးကား ရေအာင္ ကိုယ့္ သမီး ရဲ႕အပ်ိဳစင္ဘဝ ေရာင္းစားၾကတာ မ်ိဳး ရွိသလို၊ တခ်ိဳ႕မိဘေတြကလည္း သမီး ေတြကို ပိုက္ဆံရွိတဲ့ ေယာက်္ားေတြနဲ႔ လက္ထပ္ေပးဖို႔ မိဘေတြ ကိုယ္တိုင္ လူ႔ အခြင့္အေရး ခ်ိဳးေဖာက္မႈေတြ ျပဳလုပ္ေနပါတယ္လို႔ တာခ်ီလိတ္ၿမိဳ႕ က လားဟူ အမ်ိဳးသမီး တဦးလည္းျဖစ္ အမ်ိဳးသမီး အေရးကို တက္ႂကြ လႈပ္ရွားေနသူ တဦးလည္း ျဖစ္တဲ့ ရွဲေမက ေျပာျပပါတယ္။
“က်မတို႔ဆီမွာ အမ်ိဳးသမီးငယ္ေတြကို ထိုင္းကို ေရာင္းစားတာေတြ၊ တ႐ုတ္ကို ေရာင္းစားတာေတြ အရမ္းလုပ္တယ္။ ဒီလို လုပ္ရပ္က ေက်း႐ြာပိုင္းက မိဘေတြပိုမ်ားတယ္။ တခ်ိဳ႕အမ်ိဳးသမီးေတြကလည္း မိဘကို ေက်းဇူးဆပ္တယ္ဆိုၿပီး မိဘ ေျပာသမွ် လုပ္ေပးၾကတယ္”လို႔လည္း ရွဲေမက ေျပာပါတယ္။


တာခ်ီလိတ္ၿမိဳ ႕ ေပၚနဲ႕ ေက်း႐ြာေတြရွိ ေဒသခံေတြဟာ အလုပ္အကိုင္ ရွားပါးမႈ ရွိတဲ့အတြက္ ထိုင္းနဲ႕မိုင္းလားကို အဓိက သြားေရာက္ လုပ္ကိုင္ေနၾကရၿပီး အလုပ္ေခၚပြဲစားေတြေပၚ မူတည္ၿပီး လူကုန္ကူူးခံရတတ္တယ္လို႔ မရွဲေမက ဆိုပါတယ္။

နယ္စပ္ေဒသတဝိုက္မွာ ေနထိုင္သူေတြဟာ စစ္ျဖစ္ပြားမႈေတြေၾကာင့္ ထြက္ေျပး တိမ္းေရွာင္ေနၾကရၿပီး စားဝတ္ေနေရး အဆင္မေျပမႈေတြေၾကာင့္နယ္စပ္မွာရရာအလုပ္ကို လုပ္ေနၾကရပါတယ္။ အဲဒီအျပင္ အသိပညာ ဗဟုသုတ မရွိတဲ့ အတြက္ ေငြရရင္ၿပီးေရာဆိုတဲ့ စိတ္နဲ႕ အယုံလြယ္တာေတြေၾကာင့္ လူကုန္ကူးခံၾကရမႈေတြရွိေၾကာင္း သိရပါတယ္။

တာခ်ီလိတ္ခရိုင္ ရဲတပ္ဖြဲ႕ကလည္း ထိုင္းနိုင္ငံနဲ႕ လာအိုနိုင္ငံ နယ္စပ္ၿမိဳ႕ ေ႐ႊႀတိဂံ ေဒသ ျဖစ္တဲ့အတြက္ လူကုန္ကူးမႈ အပိုင္းမွာ အျခား ေဒသေတြထက္ပိုၿပီး ေဆာင္႐ြက္ေနရပါတယ္လို႔ ေျပာျပပါတယ္။

“လူကုန္းကူးမႈအမ်ားဆုံးက ျပည့္တန္ဆာလုပ္ငန္းနဲ႔ အပ်ိဳရည္ေဖာက္တာ။ အပ်ိဳစင္ဘဝကို ေရာင္းလိုက္ရတာပါ”လို႔ တာခ်ီလိတ္ ခ႐ိုင္ လူကုန္ကူးမႈ တားဆီးႏွိမ္နင္းေရး ရဲတပ္ဖြဲ႕မွ တပ္ဖြဲ႕စိပ္ ရဲမႉး ေဒၚရင္ရင္ေအး က ေျပာပါတယ္။
လြန္ခဲ့တဲ့တႏွစ္က တာခ်ီလိတ္ၿမိဳ႕ေပၚက ဟိုတယ္တခုမွာ လားဟူ အမ်ိဳးသမီးငယ္တဦး အပ်ိဳစင္ဘဝ ေရာင္းစားခံရလုဆဲ မွာ လူကုန္ကူးမႈ တားဆီးႏွိမ္နင္းေရး ရဲတပ္ဖြဲ႕က အခ်ိန္မီ ကယ္တယ္ႏိုင္ခဲ့သလို ကယ္တင္ႏိုင္ဖို႔အတြက္ ဟိုတယ္ ဝန္ထမ္း ေတြက ကူညီေပးခဲ့ပါတယ္လို႔လည္း ေဒၚရင္ရင္ေအးက ေျပာျပပါေသးတယ္။

လားဟူ အမ်ိဳးသမီးငယ္ ကို ကယ္ထုတ္နိုင္ခဲ့ေပမယ့္ လူကုန္းကူးမႈ သတ္မွတ္ခ်က္အရ အမ်ိဳးသမီးငယ္ကို ေခၚေဆာင္ သြားတဲ့ ပြဲစားကိုေတာ့ လူကုန္ကူးမႈနဲ႕ အမႈမဖြင့္နိုင္ခဲ့ေၾကာင္း၊ တျခား လူကုန္ကူးခံရမႈေတြကိုေတာ့ အမႈဖြင့္နိုင္ခဲ့ေၾကာင္း သိရပါတယ္။

“တခ်ိဳ႕ သမီးငယ္ ေလးေတြဆိုရင္ အရမ္းသနားဖို႔ေကာင္းတယ္။ သူတို႔က အလုပ္ရမယ္ဆိုတာပဲ သိတယ္။ သူတို႔ အပ်ိဳစင္ ဘဝကို ေရာင္းစားခံရမယ္လို႔ မသိရဘဲ လိုက္သြားၾကတာ။ က်မ ကယ္လာတဲ့ အမ်ိဳးသမီးငယ္ေတြ ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ား ရွိပါတယ္”လို႔ ေဒၚရင္ရင္ေအးက ေျပာပါတယ္။

တခ်ိဳ႕မိဘေတြက သမီးေတြရဲ႕အပ်ိဳစင္ဘဝ ဆုံးရႈံးခံရမယ္တာ မသိသလို၊ တခ်ိဳ႕မိဘေတြက သိလ်က္နဲ႕ လုပ္ေဆာင္ၾကတာ မ်ိဳး ရွိေနတယ္လို႔ တာခ်ီလိတ္ ေဒသခံေတြကလည္း ေျပာျပပါတယ္။

တာခ်ီလိတ္ၿမိဳ႕ လက္ဖက္ရည္ဆိုင္မွာ အလုပ္ရမယ္ဆိုၿပီး ပြဲစားက လိမ္ညာ ေခၚယူမႈေၾကာင့္ ျပည့္တန္ဆာ အခန္း ေရာက္ သြား တဲ့ အမ်ိဳးသမီး ေတြလည္း ရွိပါတယ္။

“က်မတို႔ ေတာင္ႀကီးက ၈ ေယာက္အုပ္စုကို တာခ်ီလိတ္ လက္ဖက္ရည္ဆိုင္မွာ အလုပ္ရမယ္ဆိုၿပီး ပြဲစားသားအမိ ၂ ေယာက္ က ေခၚပါတယ္။ က်မတို႔ တာခ်ီလိတ္ေရာက္ေတာ့ လက္ဖက္ရည္ဆိုင္မွာ မလုပ္ရဘဲ ျပည့္တန္ဆာအခန္း ေရာက္ သြား တယ္။ က်မ ေယာက်္ားေတြနဲ႔ အတူမေနခ်င္ဘူး။ အလုပ္မလုပ္ခ်င္ဘူးလို႔ ေျပာေတာ့၊ က်မကို ပိုက္ဆံေပးၿပီး ခိုင္းထားတာ ဆိုၿပီး လုပ္ရတယ္”လို႔ ေတာင္ႀကီးၿမိဳ႕က မပပက ေျပာျပပါတယ္။
သူက ျပည့္တန္ဆာအိမ္မွာ ၄ရက္ ေနခဲ့ရၿပီးေနာက္ အဲဒီေနရာကေန တိတ္တဆိတ္ ထြက္ေျပးကာ တာခ်ီလိတ္ၿမိဳ႕ တကၠစီ သမားတဦးကို အကူအညီ ေတာင္းခဲ့ပါတယ္။ တကၠစီသမား ကေန တဆင့္ လူကုန္ကူးမႈ တားဆီးႏွိမ္နင္းေရး ရဲတပ္ဖြဲ႕ဆီ ေရာက္ခဲ့တယ္လို႔ မပပ က ႀကဳံေတြ႕ခဲ့ရတဲ့ အျဖစ္အပ်က္ကိုလည္း ရွင္းျပပါတယ္။


ေရေဘးသင့္က အမ်ိဳးသမီး ၈ဦး ကို ကယ္ထုတ္ခဲ့ၿပီး ျပည့္တန္ဆာ အခန္းကို ပို႔ခဲ့တဲ့ သားအမိ ၂ဦးကို လူကုန္ကူး ဥပေဒ ပုဒ္မ၂၄ ၊ ၂၅ နဲ႕ အမႈဖြင့္ခဲ့ၿပီး ပြဲစားတဦးကိုေတာ့ ေထာင္ဒဏ္ ၁၁ ႏွစ္၊ ေနာက္ လူေခၚေပးတဲ့ အမ်ိဳးသမီးကိုေတာ့ ေထာင္ ဒဏ္ ၁၇ ႏွစ္ ခ်ခဲ့တယ္လို႔ သိရပါတယ္။

အသက္၂၅ ႏွစ္ရွိ မိုင္းေယာင္းၿမိဳ႕ေန ရွမ္းအမ်ိဳးသမီး တဦးကလည္း “အရင္က အမ်ိဳးသမီးငယ္ေတြ လူကုန္းကူးခံရတဲ့ ကိစၥ မ်ား တယ္။ အခုေနာက္ပိုင္းမွာေတာ့ အမ်ိဳးသမီး ေတြရဲ႕အပ်ိဳစင္ဘဝကို သူေ႒းေတြဆီ ေရာင္းတာ။ ဒါေတြကလည္း အသိုင္း အဝန္း နဲ႕ ေဆြမ်ိဳးေတြနဲ႕ ဆိုင္တယ္။ က်မတို႔ဘက္က ပုံမွန္ျဖစ္ေနတဲ့ ကိစၥတခုပါ”လို႔ ေျပာဆိုပါတယ္။

လူကုန္ကူးခံရတဲ့ အမ်ိဳးသမီး ငယ္ေတြအမ်ားစုမွာ ေက်း႐ြာေတြဘက္က ပိုမ်ားပါတယ္။ ေက်း႐ြာရွိ အမ်ိဳးသမီးငယ္ေတြက စည္း႐ုံးရတာ ပိုလြယ္ၿပီး အသိပညာ ဗဟုသုတ နည္းတဲ့အတြက္ေၾကာင့္ လူကုန္ကူးခံရတာ ပိုလြယ္တယ္လို႔ ေဒသခံ တခ်ိဳ႕က ရွင္းျပပါတယ္။

“က်ေနာ္တို႔ဆီမွာ အလုပ္အကိုင္ေတြ မရွိဘူး။ ေတာင္ယာေတြဆိုရင္လည္း အရင္လိုလုပ္ကိုင္ရတာ အဆင္မေျပေတာ့ဘူး။ ရာသီဥတုေတြ၊ ၿပီးေတာ့ သံယံဇာတေတြ ပ်က္စီးလာတဲ့အတြက္ လူငယ္ေတြက ထိုင္းကိုသြားၿပီး အလုပ္လုပ္ေနရတယ္။ အလုပ္ေကာင္း၊ မေကာင္း ကေတာ့ ပြဲစားေတြ ေပၚမူတည္တယ္”လို႔ တာခ်ီလိတ္ၿမိဳ႕က ဆိုင္ကယ္ တကၠစီသမား ဦးေအာင္ေက်ာ္ က ေျပာပါတယ္။

တာေလၿမိဳ႕က အသက္ ၃၀ ေက်ာ္ အမ်ိဳးသမီး တဦးကလည္း “က်မတို႔ ေဒသမွာ ပညာတတ္တဲ့သူ မရွိဘူး။ က်မတို႔ဆီက ကေလး ေတြ အမ်ားစုက အသက္အ႐ြယ္ရတာနဲ႕ ထိုင္းကိုသြား အလုပ္လုပ္ၾကတယ္။ တခ်ိဳ႕ကေတာ့ ႐ြာအခ်င္းခ်င္းကေန ေခၚသြား ၾကသလို တခ်ိဳ႕ကေတာ့ ပြဲစားကေနတဆင့္ သြားၾကပါ တယ္”လို႔ ေျပာျပပါတယ္။

ေက်း႐ြာေတြက မိဘ ေတြကေတာ့ ကိုယ့္ သား၊ သမီးေတြ အတြက္ ပညာျဖည့္ဆည္းေပးမႈေတြ ျပဳလုပ္တာ ရွားပါးၿပီး၊ သား၊ သမီးေတြ အ႐ြယ္ေရာက္လာပါက မိသားစုစားဝတ္ေနေရး ျဖည့္ဆည္းေပး ကူညီေထာက္ပံ့ေပးဖို႔သာ ျဖစ္ေၾကာင္း၊ သမီး ကေလး ေမြးဖြား လာရင္လည္း ေငြရွိသူနဲ႕သာ ေပးစားလိုစိတ္ရွိၾကေၾကာင္း သိရပါတယ္။

“ေက်း႐ြာမွာေနတဲ့ သမီးငယ္ေတြ ပိုမ်ားတယ္။ ၿမိဳ႕ထဲမွာလည္း ရွိေတာ့ရွိပါတယ္။ ေက်း႐ြာမွာက စည္း႐ုံးရတာ ပိုလြယ္ တာ ေပါ့။ ဘာလို႔လည္းဆိုေတာ့ ႐ြာသားအခ်င္းခ်င္း လုပ္တာ ပိုမ်ားတယ္။ ႐ြာသားအခ်င္းခ်င္း မလုပ္ေလာက္ဘူးဆိုတဲ့ အေတြး လည္း ပါေကာင္းပါနိုင္တယ္”လို႔ ေဒၚရင္ရင္ေအးက ဆိုပါတယ္။

အမ်ိဳးသမီးေတြရဲ႕အပ်ိဳစင္ဘဝ ေရာင္းစားျခင္း ကိစၥေတြက ပညာေရးနိမ့္ပါးမႈ၊ အလုပ္အကိုင္ရွားပါးမႈေတြနဲ႔ ပိုၿပီး သက္ဆိုင္ ေနတယ္လို႔ ရွမ္းအေရွ႕ပိုင္း အမ်ိဳးသမီးအေရး တက္ႂကြ လႈပ္ရွားသူေတြက ေျပာဆိုၾကပါတယ္။
လူကုန္ကူးမႈ တားဆီးကာကြယ္ေရးနဲ႔ ပတ္သက္ၿပီး ျပည္တြင္းဌာန ေပါင္းစုံနဲ႔ ပူးေပါင္း လုပ္ေဆာင္သကဲ့သို႔ ၿမိဳ႕တြင္း တကၠစီ သမားေတြ၊ ေက်း႐ြာ ရပ္ေက်း ေစာင့္ၾကည္အဖြဲ႕ေတြနဲ႔ ႏိုင္ငံတကာ အစိုးရမဟုတ္တဲ့ အဖြဲ႕အစည္းတခုျဖစ္တဲ့ World Vision နဲ႔လည္း ပူးေပါင္း ေဆာင္႐ြက္ၾကပါတယ္။
လူကုန္ကူးခံရၿပီး ျပန္လည္ လြတ္ေျမာက္လာတဲ့ အမ်ိဳးသမီးေတြ အတြက္ကေတာ့ World Vision ကပံ့ပိုးတာ ရွိေၾကာင္း၊ လြတ္ေျမာက္လာတဲ့သူေတြ လုပ္ကိုင္ဖို႔အတြက္လည္း အကူအညီ၊ အရင္းအႏွီးေတြလည္း ေပးပါတယ္လို႔ တာခ်ီလိတ္ ၿမိဳ႕နယ္ လူကုန္ကူးမႈ တားဆီးႏွိမ္နင္းေရး ရဲတပ္ဖြဲ႕က ေျပာပါတယ္။

တာခ်ီလိတ္ၿမိဳ႕က နယ္စပ္ေဒသၿမိဳ႕ ျဖစ္ေနတဲ့အတြက္ ထိုင္းႏိုင္ငံကို သြားေရာက္အလုပ္လုပ္ေနတဲ့ ျမန္မာလူမ်ိဳးေတြ လုပ္ အားခ လစာ ေခါင္းပုံျဖတ္ မခံရေအာင္၊ အမ်ိဳးသမီးငယ္ေတြ တိုင္းတပါးက အမ်ိဳးသားေတြဆီ ေရာင္းစားမခံရေအာင္ လူကုန္ ကူးမႈ တားဆီး ကာကြယ္ေရးအဖြဲ႕က သက္ဆိုင္ရာ လုပ္ငန္းရွင္ေတြ၊ နယ္စပ္တပ္ဖြဲ႕ေတြနဲ႔ ပူးေပါင္းေဆာင္႐ြက္မႈေတြ ရွိပါ တယ္ လို႔ ရဲအုပ္လွဘုန္းကလည္း ေျပာဆိုပါတယ္။
“က်ေနာ္တို႔ကေတာ့နယ္စပ္ဂိတ္ေတြအားလုံး ေန႔စဥ္စစ္ေဆးမႈေတြျပဳလုပ္ပါတယ္။ၿပီးေတာ့ ေက်း႐ြာက သတင္းေတြ ရရင္ လည္းရသလိုလူကုန္းကူးမခံရခင္အခ်ိန္မွီကယ္တင္ႏိုင္ေအာင္ႀကိဳးစား ေဆာင္႐ြက္ပါတယ္”လို႔ ရဲအုပ္လွဘုန္းက ေျပာပါ တယ္။


တာခ်ီလိတ္ခရိုင္ လူကုန္ကူးမႈ တားဆီးကာကြယ္ေရး တပ္ဖြဲ႕ အမ်ားဆုံးဖြင့္ခဲ့တဲ့ အမႈေတြမွာ အသက္ ၁၈ ႏွစ္ေအာက္ ပိုမ်ား တယ္လို႔ သိရပါတယ္။

လူကုန္ကူးမႈ နဲ႕ ပတ္သက္ၿပီးေတာ့ ျပစ္ဒဏ္အေနနဲ႕ ေထာင္ဒဏ္ ၁၀ ႏွစ္ကေန ၁၅ႏွစ္ၾကား ျဖစ္ေပမယ့္ တခ်ိဳ႕ကေတာ့ တရားခံ ေပၚမူတည္ၿပီး တရားသူႀကီးက ျပစ္ဒဏ္ခ်တယ္လို႔ လူကုန္ကူးမႈ တားဆီးႏွိမ္နင္းေရး ရဲတပ္ဖြဲ႕က ေျပာျပပါတယ္။

လူကုန္ကူးမႈ တားဆီးကာကြယ္ေရး စတင္လုပ္ေဆာင္တဲ့ ၂၀၁၀ ျပည့္နစ္တုန္းက လူကုန္ကူးအမႈေတြ အမ်ားဆုံး ႏွစ္ျဖစ္ၿပီး တာခ်ီလိတ္ၿမိဳ႕က က်ဥ္းေတာ့ ပြဲစားတဦးနဲ႕ ဂိုဏ္းအဖြဲ႕တဖြဲ႕ကို ဖမ္းဆီးခဲ့တာေၾကာင့္ လူကုန္ကူူးတဲ့ အလုပ္အမ်ားစု ၿငိမ္သြား ေၾကာင္း လူကုန္ကူးမႈ တားဆီးႏွိမ္နင္းေရး ရဲတပ္ဖြဲ႕က ေျပာပါတယ္။

လူကုန္ကူးအမႈထဲမွာ အမ်ိဳးသမီးငယ္ေတြကို ေခၚယူေမြးစားမယ္ ဆိုၿပီး ျပည့္္တန္ဆာအျဖစ္ အလုပ္လုပ္ခိုင္းတာမ်ိဳး ရွိ ေၾကာင္း၊ တိုင္းရင္းသား အခ်င္းခ်င္း၊ ေက်း႐ြာ ေဒသခံအခ်င္းခ်င္း လူကုန္ကူးတဲ့ အတြက္ ဖမ္းဆီး စစ္ေဆးရာမွာ အခက္ အခဲ ျဖစ္ရေၾကာင္း သိရပါတယ္။

“အမ်ိဳးသမီးငယ္ေတြရဲ႕ အပ်ိဳစင္ဘဝက ေရာင္းဖို႔မဟုတ္ပါဘူး။ ေက်း႐ြာက သမီးငယ္ေလးေတြ ဘဝက အရမ္းသနားစရာ ေကာင္းပါတယ္။ သမီးေလးေတြ အပ်ိဳစင္ဘဝ၊ ျပည့္တန္ဆာဘဝ မေရာင္းစားခံရဖို႔ လူကုန္ကူးမခံရဖို႔ က်မတို႔ အၿမဲတမ္း ႀကိဳးပမ္း ေဆာင္႐ြက္ေနပါတယ္”လို႔ တာခ်ီလိတ္ခရိုင္ လူကုန္ကူးမႈ တားဆီးႏွိမ္နင္းေရး ရဲတပ္ဖြဲ႕မွရဲမႉး ေဒၚရင္ရင္ေအး က ေျပာပါတယ္။

အမ်ိဳးသမီးငယ္ ေတြ အေနနဲ႕လည္း မိဘေတြကို တျခားနည္းလမ္းေတြနဲ႕ ေက်းဇူးဆပ္နိုင္ေၾကာင္း၊ ေက်း႐ြာက အမ်ိဳးသမီး ေတြကိုလည္း လူကုန္ကူးမခံရဖို႔၊ အပ်ိဳစင္ဘဝ မေရာင္းဖို႔အတြက္ ပညာေပးမႈမ်ား ျပဳလုပ္ေပးလ်က္ရွိေၾကာင္း သိရပါတယ္။

အမ်ိဳးသမီး ေတြရဲ႕ဘဝက ေရာင္းဖို႔မဟုတ္ဘူးဆိုတာ လူတိုင္းသိဖို႔ လိုအပ္ေၾကာင္း အမ်ိဳးသမီးအေရး တက္ႂကြ လႈပ္ရွားေန တဲ့ သူေတြက ေျပာဆိုၾကပါတယ္။

၂၀၁၅ စာရင္းမ်ားအရ ျမန္မာနိုင္ငံက လူကုန္ကူးခံရသူ ၁၀၀ တြင္ ကေလးသူငယ္ ၁၅ ဦးႏႈန္း ပါဝင္ေနကာ လူကုန္ကူး ခံရသူ ၃ ဦးတြင္ အမ်ိဳးသမီး ၁ ဦးႏႈန္း ပါဝင္ေနေၾကာင္း သိရပါတယ္။

နိုင္ငံတဝန္းရွိ လူကုန္ကူးမႈ တားဆီးႏွိမ္နင္ေရး ရဲတပ္ဖြဲ႕မ်ားက ဖမ္းဆီးတရားစြဲဆို ခဲ့တဲ့ တရားခံေပါင္း ၂၆၄ ဦး ရွိၿပီး တဖက္ နိုင္ငံသို႔ ထြက္ေျပး တိမ္းေရွာင္ေနတဲ့ တရားခံ ၁၄၀ ရွိတယ္လို႔လည္း ဆိုပါတယ္။

ျပည္ပ နိုင္ငံသားေတြနဲ႕ အဓမၼ လက္ထပ္ျခင္း၊ အဓမၼခိုင္းေစျခင္း၊ ျပည့္တန္ဆာ ျပဳျခင္း၊ ကေလးမ်ားကို ေရာင္းစားျခင္းနဲ႕ ကေလး ေမြးစားၿပီး လူကုန္ကူးျခင္း စတဲ့နည္းအမ်ိဳးမ်ိဳးနဲ႕ လူကုန္ကူးခံရသူေတြကို ျမန္မာနိုင္ငံ လူကုန္ကူးမႈ တားဆီးႏွိမ္နင္း ေရး ရဲတပ္ဖြဲ႕က၂၀၁၅ ခုနစ္မွာ ျပည္ပ ရဲတပ္ဖြဲ႕ေတြနဲ႕ ပူးေပါင္း ကယ္တင္ခဲ့ရာ လူေပါင္း ၅၆၇ ဦး ကယ္ဆယ္နိုင္ခဲ့ၿပီး ကယ္ ဆယ္ မရသူ ၇၄ ဦး က်န္ရွိေနေသးေၾကာင္းလည္း သတင္းထုတ္ျပန္ခဲ့ပါတယ္။

လူကုန္ကူးမႈ အမ်ားဆုံးမွာ တ႐ုတ္နိုင္ငံကို ၈၀ ရာခိုင္ႏႈန္း ဦးတည္ေနေၾကာင္း၊ ျပည္တြင္း လူကုန္ကူးျခင္းက အမႈ၂၁ မႈနဲ႕ ဒုတိယ ေနရာ ရွိေနၿပီး ထိုင္းနဲ႕ မေလးရွားနိုင္ငံကို ဦးတည္ လူကုန္ကူးျခင္းက တတိယနဲ႕ စတုတၳ ေနရာမွာ ရွိေနေၾကာင္း ေနျပည္ေတာ္ လူကုန္ကူးမႈ တားဆီး ႏွိမ္နင္းေရး ရဲတပ္ဖြဲ႕ စာရင္းေတြမွာ ပါရွိပါတယ္။

ျမန္မာနိုင္ငံ အစိုးရက အမ်ိဳးသမီးေတြအေပၚ ခြဲျခားဖိႏွိပ္ထားမႈမ်ား အားလုံး ပေပ်ာက္ေရး သေဘာတူညီ စာခ်ဳပ္ (CEDAW) စီေဒါ ကို ၁၉၉၇ ခုႏွစ္မွာ စတင္ လက္မွတ္ ေရးထိုးခဲ့ၿပီး ပထမ အႀကိမ္ကို ၁၉၉၉ ခုႏွစ္၊ ဒုတိယအႀကိမ္နဲ႕ တတိယ အႀကိမ္ကို ၂၀၀၇ ခုႏွစ္မွာ စီေဒါ ေက္ာမတီသို႔ အစီရင္ခံစာ တင္သြင္းခဲ့ၿပီး ၂၀၁၆ ခုႏွစ္၊ ဇူလိုင္လမွာ စတုတၳ အႀကိမ္နဲ႕ ပၪၥမအႀကိမ္ အစီရင္ခံစာ ကို ပူးတြဲတင္ျပမႈေတြ ျပဳလုပ္ခဲ့ေၾကာင္း သိရပါတယ္။ ။
Credit : Burma irrawaddy